DIN¶

Samenvatting¶

DIN staat voor Deutsches Institut für Normung. Dit is de Duitse normalisatieorganisatie die technische normen ontwikkelt voor producten, materialen, processen en afmetingen. Veel DIN-normen zijn oorspronkelijk in Duitsland ontwikkeld, maar hebben later de basis gevormd voor Europese (EN) en internationale (ISO) normen.

Binnen de machinebouw en procesindustrie worden DIN-normen veel gebruikt voor onder andere bouten, moeren, flenzen, assen, toleranties, materialen en leidingcomponenten. Ook wanneer een DIN-norm inmiddels is vervangen door een EN- of ISO-norm, wordt de oude DIN-aanduiding in de praktijk nog vaak gebruikt.

Voor Jongia zijn DIN-normen belangrijk omdat veel onderdelen van menginstallaties volgens deze gestandaardiseerde afmetingen worden ontworpen en geproduceerd. Hierdoor zijn onderdelen uitwisselbaar en sluiten zij aan op internationaal verkrijgbare componenten.

Theorie¶

Wat is DIN?¶

DIN is de nationale normalisatieorganisatie van Duitsland.

De organisatie ontwikkelt technische normen voor uiteenlopende vakgebieden.

Deze normen beschrijven onder andere:

afmetingen;
toleranties;
materialen;
testmethoden;
veiligheidseisen;
producteigenschappen.

Hierdoor ontstaat uniformiteit tussen verschillende fabrikanten.

Waarom bestaan DIN-normen?¶

Wanneer iedere fabrikant eigen maten en specificaties zou gebruiken, zouden onderdelen vaak niet uitwisselbaar zijn.

DIN-normen zorgen ervoor dat:

onderdelen op elkaar passen;
producten vergelijkbaar zijn;
kwaliteit beter beheersbaar is;
internationale samenwerking eenvoudiger wordt.

Normen verminderen bovendien de kans op ontwerpfouten.

Van DIN naar EN en ISO¶

Veel oorspronkelijke DIN-normen zijn later overgenomen als:

EN-normen (Europese normen);
ISO-normen (internationale normen).

Daardoor komen aanduidingen voor zoals:

DIN;
DIN EN;
DIN EN ISO.

Hoewel de inhoud soms gelijk is, geeft de naam aan op welk niveau de norm officieel is vastgesteld.

Toepassingen in de machinebouw¶

DIN-normen worden toegepast voor veel mechanische onderdelen.

Bijvoorbeeld:

bouten;
moeren;
ringen;
assen;
spieën;
lagers;
flenzen;
leidingen.

Hierdoor kunnen standaardcomponenten eenvoudig worden ingekocht en vervangen.

DIN bij bevestigingsmaterialen¶

Veel bevestigingsmiddelen zijn gebaseerd op DIN-normen.

Voorbeelden zijn:

zeskantbouten;
inbusbouten;
sluitringen;
borgmoeren;
draadeinden.

Hoewel veel van deze normen inmiddels een ISO-equivalent hebben, worden de DIN-nummers nog veel gebruikt.

DIN bij leidingen en flenzen¶

Ook in de procesindustrie spelen DIN-normen een belangrijke rol.

Zij beschrijven onder andere:

flensafmetingen;
drukklassen;
boutcirkels;
leidingcomponenten.

Hierdoor passen componenten van verschillende fabrikanten op elkaar.

DIN en toleranties¶

DIN-normen worden ook gebruikt voor maatvoering.

Bijvoorbeeld voor:

passingen;
vorm- en plaatstoleranties;
oppervlakteruwheid;
schroefdraad.

Deze normen zorgen ervoor dat onderdelen correct samenwerken.

Voorbeelden van bekende DIN-normen¶

Enkele bekende voorbeelden zijn:

Norm	Onderwerp
DIN 912	Inbusbout met cilinderkop
DIN 931	Zeskantbout met gedeeltelijke schroefdraad
DIN 933	Zeskantbout met volledige schroefdraad
DIN 125	Sluitringen
DIN 6885	Spieverbindingen

Veel van deze normen hebben tegenwoordig een gelijkwaardige ISO-norm.

DIN versus ISO¶

DIN en ISO hebben veel overeenkomsten.

DIN	ISO
Oorspronkelijk Duitse norm	Internationale norm
Veel toegepast in Europa	Wereldwijd toegepast
Basis voor veel EN-normen	Vaak opvolger van nationale normen

In moderne projecten wordt vaak gewerkt met ISO- of EN ISO-normen, maar de term "DIN" blijft in de praktijk veel gebruikt.

Voordelen van standaardisatie¶

Door het gebruik van DIN-normen ontstaan verschillende voordelen.

Onder andere:

uitwisselbaarheid van onderdelen;
eenvoudig onderhoud;
lagere kosten;
betere beschikbaarheid;
minder ontwerpfouten;
internationale compatibiliteit.

Standaardisatie vormt daardoor een belangrijk onderdeel van de machinebouw.

Praktijk bij Jongia¶

Binnen Jongia worden veel standaardcomponenten toegepast die zijn gebaseerd op DIN-, EN- of ISO-normen. Denk aan bouten, moeren, flenzen, assen, spieën en leidingcomponenten. Door gebruik te maken van gestandaardiseerde onderdelen kunnen componenten eenvoudig worden ingekocht, vervangen en gecombineerd met producten van andere fabrikanten.

Tijdens de engineering wordt zorgvuldig gecontroleerd welke norm van toepassing is. Bij internationale projecten kunnen klantvoorschriften of lokale regelgeving bepalen of een DIN-, EN- of ISO-uitvoering moet worden toegepast. Dankzij deze standaardisatie blijven installaties onderhoudsvriendelijk en zijn reserveonderdelen wereldwijd goed verkrijgbaar.

Veelgemaakte fouten¶

Denken dat DIN een productmerk is. DIN is een normalisatieorganisatie die technische normen opstelt.
Aannemen dat DIN-normen verouderd zijn. Veel DIN-normen zijn nog steeds geldig of vormen de basis voor huidige EN- en ISO-normen.
DIN en ISO als concurrerende systemen zien. Veel ISO-normen zijn juist gebaseerd op bestaande DIN-normen.
Vergeten dat een onderdeel volgens meerdere normen kan worden aangeduid. Eenzelfde bout kan bijvoorbeeld zowel een DIN- als een ISO-nummer hebben.
Denken dat standaardonderdelen altijd uitwisselbaar zijn. Ondanks gestandaardiseerde normen moeten afmetingen, drukklassen, toleranties en materiaalsoorten altijd worden gecontroleerd voordat onderdelen worden gecombineerd.